Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bos en Heemtuin
23 oktober 2019 09:25

Montecassiono Benedictijnen kl...
19 oktober 2019 11:29

Xandra Reemer
16 oktober 2019 11:40

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door vogels50 om 03:13
_
Vogels50 Online

Door janny739 om 02:34
_
Janny739 Online

Door Keesvi om 02:22
_
Keesvi Online

Door Lieke53 om 01:41
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Lieke53 om 01:37
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door Lieke53 om 01:35
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst

Door BIBI259 om 01:24
_
BIBI259 Online

Door Lieke53 om 01:22
_
Nieuwe Foto van de dag geplaatst





_

Andere artikelen



Le Petite Cascade de Tendon



Het is begin juni 2015. We zijn in de Vogezen. Na de Grande Cascade komen we bij een bord dat naar de kleine waterval leidt. Als we tussen de bomen staan, even de omgeving tot ons laten doordringen, een kaboutertje als wegwijzer langs het pad zien staan, ruiken we ook hier de zuivere lucht.


We kijken in een diepte waar de waterval in drie sleuven naar beneden stort. De omgeving is sprookjesachtig en er hangt een sfeer van vrede en harmonie. Een enorme rots heeft een laagje mos dat in de zonnestralen zacht van kleur is. De in vervlogen tijden losgerukte en naar beneden gevallen zware rotsblokken zijn merendeel grijs en soms nijgend naar licht zwart omdat het boslicht zo nu en dan verandert. Ook hier spelen zonnestralen tussen het heen en weer gaande bladerdak een eigen spel, waardoor schaduwen een eigen grillig wederkerend patroon vormen.

Een boom met een mosachtige uitstulping lijkt ‘zwanger’ te zijn, dat in een sprookjeswereld natuurlijk kan en de kale sleuf van de boom daarnaast dat volgroeid is met kleine paddenstoelen of zwammen, maken het geheel bijzonder. De bomen tussen rotsen, de groene struiken met hier en daar een wilde plant, lupine, zelfs een orchidee in een spleet van een rots, zouden niet misstaan op een ansichtkaart.

Een enorme rots, lijkend op een ruwe diamant trekt onze aandacht. Even later springt een eekhoorn er even op en schiet daarna vliegensvlug een boom in. Een salamander kijkt schichtig om zich heen, een mier torst iets witachtig en verdwijnt tussen het lage verpulverde lover.

We genieten en voelen hoe de zachte bries opeens wegvalt en het lijkt ook dat we het geluid van het vallende water niet meer horen. Ook de zonnestralen hebben zich terug getrokken waardoor de omgeving wat donkerder is geworden en een voelbare vijandschap uitstraalt. We kijken elkaar verbaast aan, voelen iets in onze rug dat we niet kunnen zien en draaien ons heel langzaam om. Wat er niet was, maar nu wel, vat de omgeving in een sinister geluidloze nare stilte. Op het bankje waar Marlika even op heeft gezeten, in de buurt van de enorme rots, ligt een vrouw.

Ze lijkt te slapen en heeft haar armen over haar borst gelegd, een onnatuurlijke houding om te slapen. Ze is diep in het zwart gekleed met iets roods aan de voorkant en een sjaal om haar nek. We kunnen niet zien of ze ademt en het geheel doet aan alsof ze zo is neergelegd.

Marlika is een beetje pips en zegt: Ik zat daar op dat bankje en nu ligt zij daar. Ze lijkt wel dood. Er is niemand anders en we hebben geen auto gehoord of andere mensen gezien. Dat is zeker waar en als ze naar de wagen terugloopt, met een omweg en niet langs het bankje, loop ik naar de ‘slapende’ en neem een foto. Haar handen zijn onnatuurlijk strak, ik zie geen enkele adembeweging. De rare sfeer hangt nog steeds in de lucht. Door die handen denk ik aan een pop die iemand heeft neergelegd toen wij wat lager bij de waterval waren. De huid van haar slanke lange vingers en het gezicht lijken op die van de beelden in het rijk van Madam Tussaud, strak en zonder enige rimpeling.

Ik zie geen ademhaling, laat haar met rust en loop naar de wagen. Voordat ik van de heuvel afdaal, kijk ik nog even achterom. Er is niets verandert, ze ligt daar als de boze stiefmoeder van Sneeuwwitje, die Marlika de stuipen op het lijf heeft gejaagd.

Marlika zegt: ‘Misschien is het wel een dode die ze daar hebben neergelegd.’ Ik schiet in de lach, start, rijd weg en zeg: ‘Dan wegwezen. Als de Gendarmerie komt omdat die mensen ons kenteken hebben doorgegeven en het is inderdaad een lijk, zitten we straks in een Franse petoet weg te kwijnen.’ We schieten allebei in de lach.

Boven gaan we links af en rijden door weelderige bossen en rotspartijen, gehuchtjes en vergezichten, richting de camping.

Onderweg denken we aan dat sprookjesbos, het geklater van de waterval, het heldere beekje met de rotsen, het lover en de spelende zonnestralen.

Die avond gaan we in het Franse restaurant bij het meer eten, proosten op de Vogezen met een rode port en besluiten de avond met een Dame Blanche.

Nog één dag genieten op de camping en daarna trekken we verder, noordelijk naar Luxemburg.

Vogezen – Tendonmei-juni 2015.























Klik hier en bekijk het volledige fotoboek.





Geplaatst op 14 oktober 2015 16:48 en 2270 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Sippy  
14 okt 2015 16:53
maar hopelijk was die vrouw niet echt dood.... ik neem aan dat je goed hebt gekeken, rené .. prachtig mooi verhaal met hele mooie foto,s .. groetjes van sippy ...

Tharisis  
14 okt 2015 17:27
Het is de dansende dame bij de waterval in het filmpje, René. Kijk maar, ze heeft alleen maar andere kleding aangetrokken voor haar middagdutje op 't bankje! Je zou toch zweren dat 't een ander bankje op een andere plek is, maar dat maakt niks uit... het past zo mooi in het sprookjesverhaal over een prachtige, idyllische plek waar jullie toch maar mooi in werkelijkheid zijn geweest.
:grin: Toos



_





_
Redone  
14 okt 2015 18:48
Mooi geheel, wat een apart filmpje, het klopt allemaal bij elkaar!!! :grin:

DeHans.1  
14 okt 2015 19:42
Wat een heerlijke omgeving René, iets te ver voor ons met de fiets helaas.
Die vrouw lag denk ik gewoon een tukkie te doen, ze ligt met haar hoofd op een soort van kussen.
_





_
Benneke  
14 okt 2015 19:42
Weer bloemrijk beschreven René.

Een groet van Benneke

Ofsen  
15 okt 2015 12:08
Sippy. ik denk echt dat het een pop was. alleen omdat ze er eerst niet lag, was dat schrikken want we hebben niets gehoord. komt natuurlijk door het kletteren van de waterval. Toos. op de video zie je weer een andere vrouw. dus zien we de slapende vrouw maar als een grapje van het sprookjesbos.
Ria. was even zoeken naar een filmpje dat niet te lang is maar ook niet te kort. Hans. dat moest ze wel adem halen maar dat zag ik niet. en de huid was net als de poppen bij Madam Tusaud. Cath. ik kan me niet voorstellen dat het een zwerver was want dat bos lag zo ver van elk dorp vandaan. toen we weer naar boven reden kwam er een Franse patrouillewagen aan met twee mannen, dus aan die hebben wij het overgelaten. Dank allemaal.
_





_
Hehety  
17 okt 2015 12:47
Echt een 'sprookjesbos' te noemen. Ik ga er ook maar van uit dat die vrouw een pop is, hoewel ik het wel creepy vind. Anders had jouw gevoel wel gezegd dat je in moet grijpen. Ik heb weer van je blog en de natuur genoten.

Ofsen  
17 okt 2015 12:48
dank je Henny. als ze had geademd of als het een echt huid was, dan had ik haar zeker voor de zekerheid even wakker geschud.
_