Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57

Rome Vaticaan museum
05 oktober 2019 11:23

Eiland Bliek
02 oktober 2019 13:35

Cruise Aalsmeer zwevende tuin...
28 september 2019 12:59




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door jjacqueline om 02:42
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jjacqueline om 01:55
_
Jjacqueline Online

Door Lieke53 om 00:58
_
Lieke53 Online

Door inemaartje om 00:56
_
Inemaartje Online

Door Keesvi om 00:56
_
Keesvi Online

Door elvira om 00:33
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 00:32
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 00:31
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Le Grande Cascade Tendon



Na de les Gorges de Crosery brengt een weg ons vrij snel naar een smal asfaltpad dat omhoog gaat. Op tweehonderd meter hoogte, na een mooie pleisterplaats, moeten we links af een smal pad op.


De kronkelende weg brengt ons langs kleine gehuchtjes, schuren die op instorten staan, huizen met slecht onderhouden gevels, maar ook villa’s verzonken in het glooiende landschap. De zon bespeelt de verschillende kleurschakeringen van de bossen waar het al gekapte hoog opgestapeld ligt. Een paar koeien liggen herkauwend bij een nauwelijks schaduw gevende boom. Twee doen een tukje. Een zwarte specht zit op een gespleten paal te loeren naar iets wat wij niet kunnen zien.

Een verfomfaaide tractor ligt te eroderen bij een bedremmeld beekje met slechts een plasje water. De wielen half naar binnen geklapt maken het geheel potsierlijk. Een roofvogel cirkelt hoog in de lucht op het moment dat we over een lokaal spoor hobbelen. Hier viert de Franse slag hoogtij, want daarna is het asfalt dusdanig gescheurd dat we hotsend en botsend even naar links geslingerd worden. De venijnige winter op deze hoogte heeft hard toegeslagen, dus is manñana van toepassing in deze ook voor kleine gemeenten nog doorsudderende crisis tijd.

Na een ingemene bocht, de waterval wordt daar aangegeven, zien we in een diep dal een touringcar staan, maar geen menselijk wezen. De weg gaat langs een schitterend oud huisje, een verzorgde pas geknipte haag en een tuin gelijk die van het Hof van Eden, zo mooi onderhouden is het. Rechts in het dal aangekomen een mooie herberg, links paarden die aan het grazen zijn.

Voordat we aan de klauterpartij naar de waterval beginnen, lezen we op een groot bord het aantal wandelpaden naar boven en de waarschuwing vooral rustig te lopen in verband met de gemene verzonken scherpe stenen. En die waarschuwing was zeer terecht.

Daarna beginnen we de steile heuvel naar de waterval te beklimmen. Een ruig glad pad, dat kwistig bestrooid is met grimmige rotsblokken, waarvan sommigen zo gepolijst zijn door de natuur, dat ze vijandig glimmen. Soms moeten we een voet tussen een rots zetten, deze vasthouden en voorzichtig met de andere voet de volgende stap nemen. Een val hier zou catastrofale gevolgen hebben.

Dan zien we de waterval in drie etappen naar beneden storten. We houden ons goed vast tussen de rotsblokken, want de grond is zo bezaaid met klein scherp spul, dat we niet willen vallen. Bij de laatste plens water splitst het bruisende zich in twee delen. Het komt ijskoud over gezien de uitwaaiering naar de beneden rotsen en de lichte besproeiing naar ons toe.

De omgeving is majestueus in haar ruige verwoestende robuustheid. Zo nu en dan pinkelen kleine zonnestraaltjes op het vallende water waardoor een uitwaaierend regenboogje ontstaat.

Wat later voegen zich twee Fransen bij ons die met hun Nordic walking stokken en bergschoenen via de rotsen zich nog hoger gaan wagen. Ze zijn achter in de dertig, slank, sportief en gewend om in de bergen te lopen. Wij niet en zeker niet met onze open sandalen.

De twee vertellen dat ze naar de oorsprong van de waterval op 193 meter hoogte gaan en daarna door naar de top van de berg op 682 meter. We wensen hen veel plezier en succes met die zware tocht die ze voor de boeg hebben. Even later zien we ze als twee berg geiten de ene na de andere rots nemen. Enkele minuten later zijn ze door de natuur opgeslokt.

We lopen terug naar een normaal glad pad zonder keien, nemen een weg naar boven, bekijken de uitbundige flora, de vermolmde boomstammen, maken foto’s en gaan puffend na 100 meter even op een rots zitten. Salamanders en insecten die hier hun paradijs hebben, houden ons gezelschap. Daarna iets achterover gebogen wegens de steilte van de weg, lopen we terug.

Nog even kijken we achterom naar het prachtige bos, de gemene glimmende rotsen, het vallende water en de sprookjesachtige omgeving.

Mei Juni 2015 Vogezen.


























Klik hier en bekijk het volledige fotoboek.





Geplaatst op 03 oktober 2015 17:33 en 1986 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gribou---Greet  
03 okt 2015 22:31
petje af voor jullie , dat jullie zo'n pad nog op durven te gaan .
Mooi filmpje , wat mij betreft hadden ze de muziek weg mogen laten een
het vallende water laten horen .
Heel mooi artikel met prachtige foto's .
groet Greet

Ofsen  
04 okt 2015 11:36
dank je Greet. als je het geluid van de video wat zachter zet kun je heel goed de waterval horen. mooie zondag nog.
_





_
Jeanneke1  
04 okt 2015 21:01
Prachtig René ik heb het geluid wat harder gezet die waterval geweldig, wat een dappere wandelaars zijn jullie zeg mooie opname,s gemaakt ook fijn om te lezen en te zien.....gr.Jeanne

Ofsen  
05 okt 2015 11:33
Dank Jeanne. het was daar erg mooi en een genot om naar te kijken.
_





_
Lia25  
05 okt 2015 21:36
Wat een prachtige waterval Rene..en wel dapper om daar te lopen,zou het niet durven..mooie foto,s heb je geschoten

Groetjes Lia

Hehety  
06 okt 2015 10:26
Zo'n end geklommen, én afgedaald. Dat op sandalen Niet meer doen, hoor. Wel heeft het prachtige beelden opgeleverd. Een educatief verhaal en een rustgevende film. Ik heb deze blog speciaal bewaard voor op een druilerige herfstdag, zoals nu.
_





_
Fraagis  
06 okt 2015 10:36
Prachtig geheel, geniet van ALLES.
gr
Dikkie en Frans.

Ofsen  
06 okt 2015 11:26
Lia. 34 m hoog was die waterval. toen aardig groot maar in de winter en herfst is het een brullend monster. Cath. mijn Frans is niet zo goed maar ik kan me aardig redden en weten we het niet, op de mobiel zit een vertaling. erg handig tegenwoordig. Marlika heeft stokken gekregen van Lijdia die we altijd in Duitsland bezoeken als we daar zijn. die stokken zijn voor M. gezien haar reuma voeten een ondersteuning als we in wat bergachtige rotsachtig gebied zijn. anders gebruikt ze het niet. Henny. normaal kun je op een gewoon pad, meestal er naar toe geplaveid door de gemeente, er vlakbij komen. hier moesten we 100 m over rotsen er naar toe. ze hielden daar de natuur zoals ze was. we hadden er niet op gerekend vandaar de sandalen want het was 28 graden. Fraagis. wij gaan altijd als we weg zijn op onderzoek uit, net als jullie :grin: Dank allemaal.
_





_
Tharisis  
06 okt 2015 16:41
Toen wij nog zo jong en vitaal waren als het sportieve paar dat jullie daar ontmoetten, verstuikte ik toch nog een enkel tijdens zo'n rotsachtige klim, René. Kan altijd gebeuren! Maar 't is zó overweldigend om in een dergelijk landschap te zijn, dat je dat graag op de koop toe neemt.
Nu zou ik dit ook niet meer wagen, wél nog willen...
Met veel plezier dit avontuur met jullie meebeleefd!
:grin: Toos

Januitdelft  
06 okt 2015 22:21
Ben jaloers!
Maar niet afgunstig hoor. Hele belevenis.
Gr.Jan
_





_
Ofsen  
07 okt 2015 10:47
dank Toos en Jan. ja we kunnen het nog wel, maar gezien Marlika haar reuma doen we heel voorzichtig. sommige beklimmingen doen we echt niet meer maar we wijken niet uit voor een niet al te gemeen bospad :grin: