Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57

Rome Vaticaan museum
05 oktober 2019 11:23

Eiland Bliek
02 oktober 2019 13:35

Cruise Aalsmeer zwevende tuin...
28 september 2019 12:59




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Popke60 om 02:57
_
Popke60 Online

Door inemaartje om 02:56
_
Inemaartje Online

Door jjacqueline om 02:42
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jjacqueline om 01:55
_
Jjacqueline Online

Door Lieke53 om 00:58
_
Lieke53 Online

Door inemaartje om 00:56
_
Inemaartje Online

Door Keesvi om 00:56
_
Keesvi Online

Door elvira om 00:33
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



De geest onder de klok



Het is tegen middernacht. Toevallig ben ik nog op. De telefoon blijft overgaan, dat betekent onheil.


Als ik opneem, hoor ik een angstige stem, waarvan ik gelijk door heb dat de vrouw aan de lijn wat te diep in het glaasje gekeken heeft. Hortend en stotend vertelt ze, dat zij en haar vriendin totaal verstijft op de bank zitten. Ze durven zich niet te bewegen, want bij haar oude Franse klok zit een spook. De contouren van die mistige verschijning komt soms een meter naar voren en ze kunnen zich van angst niet bewegen. ‘Hoezo,’ zeg ik, een beetje wraak nemend, ‘helderziendheid en entiteiten bestaan toch niet. Allemaal flauwe kul.’ Ze reageert benauwd door te zeggen dat ze het nu wel geloven en smeekt me om zo snel mogelijk te komen.

Bij voorbaat heb ik al pret om die twee volwassen vrouwen, die normaal een grote mond hebben en altijd tegen ons mannen te keer gaan, eens flink te plagen. Als ik bij haar voordeur ben, trek ik aan het touwtje door de brievenbus en kom zo binnen. Binnen trek ik het touwtje terug. De woonkamer is met twee kleine schemerlampen verlicht. Op de tafel staan twee glazen en een lege fles rode wijn. Twee lijkbleke vrouwen liggen half onderuit gezakt op de bank en Meta die mij gebeld heeft wijst met een stijve trillende vinger naar de klok. Daar is inderdaad een schim dat pulserend onder de klok beweegt. Ik ga zitten.

‘Doe je ogen dicht en je handen op je dijen,’ zeg ik tegen ze. Ze doen het gelijk en ik praat tegen ze en breng ze in een ontspannings hypnose. Als ik zie dat ze rustig ademen, wend ik me tot het ‘spook.’ Telepathisch vraag ik wie hij is. Een klagelijke ijle stem klinkt in mijn hoofd en klinkt als Liesbe. Het is dus een entiteit, vrouwelijk, nog aards gebonden, een overleden mens, dat geen idee heeft dat ze dood is en nog ronddwaalt. Ik praat tegen haar en zeg dat ze is overleden en dat ze moet vragen om opgehaald te worden. Ik stel haar gerust en zeg dat alles goed komt en dat ze door dierbaren wordt opgehaald. ‘Echt waar,’ vraagt ze. Ik bevestig het en dan hoor ik haar zeggen: ‘Elssss... is mijn dochter.’ Daarna lost haar schim langzaam op.

Ik haal de hoopjes ellende terug naar het hier en nu. Als ze de ogen openen, kijken ze snel naar de klok. Er is geen spook meer te zien. Ze halen opgelucht adem, maar zijn nog steeds timide. Meta vraagt wat bibberend wat dat spook kwam doen. Ik zeg dat het geen spook was maar een entiteit, dus een overleden persoon. Ik kijk Els aan en zeg: ‘Geloofde je moeder in een leven na dit leven, ze was toch Rooms.’ Ze schudt haar hoofd. ‘Jullie twee toch ook niet,’ kan ik niet laten te zeggen. Ze knikken schuldig, want wat ze meegemaakt hebben, doet ze toch wel even beseffen dat er toch meer tussen hemel en aarde is. ‘Els, ik heb het vermoeden dat het je overleden moeder is, want ze zei je naam, en ik hoorde zoiets als Liesbe.’ ‘Els wordt bleek en stottert: ‘Ze heet Liesbeth Maria.’

Een paar maanden geleden is Els haar moeder overleden en toen de vriendinnen met een goed glas wijn op gingen praten over onbegrip, verlangens, mislukte huwelijken, brachten ze zichzelf psychisch in onbalans toen de fles totaal soldaat gemaakt werd. De dolende entiteit wilde haar dochter troosten en kwam als ‘spook’ over. Ik zeg tegen ze dat ik met haar gesproken heb, haar de weg heb gewezen, ze het gelijk begreep en dat ze nu op weg is en opgevangen wordt door dierbaren die al een tijdje over zijn. De dames knikken alleen maar en zijn nog steeds in een lichte shock. Ze zijn nog niet in staat om zich te verroeren. Ik leg uit wat er gaat gebeuren als je overlijdt en dat stoffelijke dood overgaat in iets anders.

Ik zet koffie en langzaam komt er weer kleur op de wangen van beide vrouwen. Als ze twee koppen koffie op hebben, neem ik afscheid en breng Els naar huis, want rijden is met teveel wijn op, onverantwoord.

Namen zijn altijd willekeurig gekozen. Sinds 1998 ben ik definitief gestopt met dit werk.







Geplaatst op 01 augustus 2015 12:08 en 2350 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
LindaKay.1  
01 aug 2015 12:56
Natuurlijk is het moeilijk te geloven als je iets niet zeker weet . Maar als je iets meemaakt dan is het ineens realistisch . Je hebt ze wel geplaagd René :grin:

Gribou---Greet  
01 aug 2015 15:28
Bijzonder verhaal .
Dat er meer is tussen hemel en aarde dat geloof ik wel , maar wat dat is ...... voor mij niet te bevatten .
Gelukkig dat jij deze twee dames van het spookbeeld af hebt kunnen helpen .
_





_
Gast  01 aug 2015 15:53
net mijn klok die op zolder ligt / staat...... laatst zag ik ook zo'n doto en plaatste het hier, meteen negatief commentaar en dan denk ik prima hoor denk wat je denkt en zeg het voor mijn part. ik wil er steeds in geloven maar wil het zelf ervaren, dat ken je wel van me....

goed gedaan met die koffie al zegt men dat dat niet metten helpt

tuurlijk is er meer tussen hemel en aarde. ik kan er meestal de vinger niet op leggen. laten we dan maar overgaan naar iets anders zoals je dat noemt anders is alles toch voor niks geweest Catharina

Redone  
01 aug 2015 20:33
Ik geloof zeker dat er iets is, en ook wel eens iets meegemaakt, ik vind het ook altijd mooi om bij jou te lezen!!
_





_
Jeanneke1  
01 aug 2015 20:50
Lees graag je blogjes René alleen heb ik moeite om dit te begrijpen of te snappen maar de dames waren verlost.....gr.Jeanne

Gredolfijn  
01 aug 2015 22:12
geweldig wat je hebt gedaan ,lijkt me nog al vervelend voor de dames wat er gebeurd is maar het is ook wel gaaf om het te mogen zien :grin:
_





_
Sippy  
02 aug 2015 10:02
mooi geschreven , rené .. en de dames hebben er geen kater aan over gehouden ? gelukkig was het spook geen echt spook , maar de overleden moeder .. heel bijzonder ..

Gooilander  
03 aug 2015 12:40
Dag Rene,

Het lijkt wel een begin van een roman.
In mijn kindertijd was ik ook bang voor spoken. Dat was niet zo gek, omdat tijdens de bezetting alles verduisterd was. Op straat brandde er geen lantaarns. Het was, vooral in de winter al vroeg buiten zeer donker.

groet
Frans
_





_
Ofsen  
04 aug 2015 11:47
dank je Frans. in de Japanse kampen in het woud was het altijd donker. misschien daarom, we waren het gewend die donkerte, ben ik niet bang als er opeens iets verschijnt wat je niet gelijk thuis kan brengen.

Ofsen  
08 aug 2015 11:49
Libel. inderdaad. er is meer. dat heb ik 20 jaar lang ondervonden. Linda. het komt zo binnen, gewoon om de mensen te helpen. en dat is het mooie er van. Greet. kan me voorstellen. Cath. die koffie hielp inderdaad maar een beetje bij de dames. Ria. dank je. ik probeer de eenvoudige dingen te laten zien die ik heb meegemaakt, altijd in dienst van de mens. dat is het mooie van datgene wat je mag doen. Jeanneke. ook ik heb me vaak verwondert over de oplossing. Gre. dat die dames het mee moesten maken heeft een bedoeling. ik gis er nooit naar wat die bedoeling is. Els had dat in ieder geval nodig, want enkele weken later vroeg ze of ik haar wilde helpen, want nu geloofde ze wel. ze had dus zelf iets meegemaakt. Sippy. dank voor je reactie.
_