Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bos en Heemtuin
23 oktober 2019 09:25

Montecassiono Benedictijnen kl...
19 oktober 2019 11:29

Xandra Reemer
16 oktober 2019 11:40

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door eliza10 om 17:11
_
Eliza10 Online

Door Geertje935 om 17:11
_
Geertje935 Online

Door Madelief46 om 17:10
_
Madelief46 Online

Door jeanneke1 om 17:09
_
Jeanneke1 Online

Door NicolaasP om 17:08
_
NicolaasP Online

Door ruudriekje om 17:07
_
Ruudriekje Online

Door erker om 17:07
_
Erker Online

Door Ries1950 om 17:06
_
Ries1950 Online





_

Andere artikelen



BZW Homokinetisch



Debby moet met 14 anderen examen doen in magnetiseren en omdat het mensen zijn uit Gelderland en Limburg, is er voor een locatie in Nijmegen gekozen. Het begint ’s avonds om 7 uur. Samen met een collegaatje neem ik het examen af en omdat ze die dag geen wagen heeft, rijdt ze met mij mee.


Ze gelooft in heel wat dingen van het paranormale, zoals magnetiseren en reiki, maar over helderziendheid heeft ze haar twijfels. De helderzienden die ze bezocht op een manifestatie konden haar niet overtuigen, want wat ze vertelden kon op iedereen slaan. Haar vraag werd ook niet beantwoordt en ze was gelijk genezen.

Blijkbaar willen ze ‘boven’ haar overtuigen dat er inderdaad mensen zijn die dingen doorkrijgen, zeker als het baat heeft voor de persoon die een medium consulteert. Ter hoogte van Tiel horen we opeens een ratelend geluid onder de motorkap. Ik rijd de nieuwe wagen de eerste de beste parkeerplaats op, kijk onder de motorkap en kan natuurlijk niets vinden. In de auto zeg ik: ‘Ik ga me concentreren, kijken of ik wat door krijg.’ Ze gniffelt alleen maar.

Ik sluit mijn ogen en al snel zie ik een beeld van een soort schijf met allemaal grote stalen knikkers en heel ver fluistert een zachte stem, ‘homokinetisch, geen probleem.’ Ze schiet in de lach als ik het haar vertel. ‘Nog nooit van gehoord, jij hebt dus een mannetjes auto.’ Ik zeg dat we blijkbaar door kunnen rijden, maar in Nijmegen weet ik een VW dealer. Ik heb een deel van mijn jeugd in die stad doorgebracht. Bij de dealer krijgen we koffie, een monteur gaat met de wagen rijden en als hij terug komt zegt hij: ‘Dat tikken is geen probleem. Maandag maar even naar uw dealer. Verhelpen ze zo. Het is de homokinetische koppeling, een onderdeel van de knikbare aandrijfas. Het moet wat gesmeerd worden.’ Bij Debby ontsnapt een kreetje van ongeloof.

In Berg en Dal weet ik een leuke locatie om te lunchen en daarna stel ik voor om naar de Heilige Land Stichting te gaan, een mooie locatie in de bossen. Als we het park inlopen schijnt de zon en wanen we ons ergens in Palestina of Israël. Ik heb deze locatie niet zo maar gekozen, want tijdens mijn waarneming onder weg kwamen er instructies van ‘boven.’ Debby is blijkbaar niet zo maar met me mee deze dag. Ik zeg tegen haar, terwijl we naar een prachtig bouwwerkje uit het verleden kijken, dat we even op een muurtje gaan zitten. Ik stel me op haar in, want heel diep van binnen heeft ze blijkbaar hulp nodig. Ik kies mijn woorden zorgvuldig.

‘Debby, ik ken je al 20 jaar, ik weet dus veel van je en veel niet.’ Ze knikt. ‘Ik ga naar een onderwerp dat ik doorkrijg en dat in je hart veel pijn veroorzaakt. Soms komt iets uit het verleden opeens naar boven en ben je voor je omgeving niet te genieten. Je hebt het dus niet verwerkt en je hebt nooit hulp ingeroepen.’ Ik zie hoe ze trilt en ik zeg: ‘Ik ben meer dan een vriend en jij en ik zijn vandaag niet zo maar onderweg. Ik kan je misschien helpen. Vertel mij over het internaat, als je wilt, en laat niets achterwege en houdt mijn hand vast terwijl je verteld.’ Ze verstijft, hapt naar adem, kijkt me geschrokken aan, slikt, slikt, huilt even schokkend tegen mijn schouder. Dan grijpt ze mijn hand, sluit haar betraande ogen en verteld zachtjes.

Het gaat over het internaat, over iemand die haar betastte en de klappen die ze kreeg als ze tegen stribbelde. De non zou het altijd ontkennen. Ze zouden haar bestempelen als schizofreen, een hang naar het vernietigen van anderen. Iedereen zou verbijsterd zijn en haar van zich afstoten en ze zou zeker van school worden gestuurd. Een non, de kuisheid zelve, hoe durft ze. Ze snikt en zegt: ‘Laten we gaan lopen.’ Onderweg zoekt ze steun bij me, houdt mijn hand nog steeds vast en verteld alles, steeds onderbroken door tranen en heftig snikken.

Op die locatie, in dat bos, tussen al die oude gebouwen uit het Heilige land, is het of de omgeving ons in een soort cocon van bescherming vat en haar kracht geeft om dat oude woekerende zeer aan mij te vertellen. Ze opent zich volledig tot in details die ze nooit heeft kunnen vertellen, aan niemand. Vogels zitten doodstil op de takken en het ruisen van de lichte bries is haast onhoorbaar. Aan het einde zegt ze: ‘Ik heb vandaag twee voorbeelden gezien van jouw mooie werk en daarom kan ik het nu vertellen, alleen aan jou omdat ik je vertrouw. Het blijft tussen ons, want ook mijn man weet er niets van. Kun je mij helpen, al is het maar dat ik het aan je kwijt kan.’

Die avond slaagt ze. Op de terugweg zeg ik tegen haar dat het niet mijn taak is om haar te helpen. Ze moet via de huisarts een verwijsbriefje halen voor een professionele hulpverlener. Ik geef haar het adres van een psychologe die zulke gevallen behandelt en ze moet beloven er gelijk werk van te maken. Twee weken later belt ze op en zegt dat ze de eerste sessie met de psychologe achter de rug heeft. Het is haar goed bevallen.

Drie jaar later is ze een andere vrouw geworden, zelfbewust. Het gezin heeft een andere moeder en echtgenote gekregen en het huis gonst van liefde en vrolijkheid. Ze heeft het een plaats kunnen geven, het kunnen verwijderen of diep kunnen wegstoppen in het besef dat er over blijven piekeren niets op lost en met haar huidige leven is ze dolblij. Ze is qua uiterlijk er ook nog eens mooier op geworden dan ze al is.

Namen worden door mij altijd willekeurig weer gegeven. In 1998 stopte ik definitief met dit werk.





Geplaatst op 28 maart 2015 12:07 en 2769 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Gribou---Greet  
28 mrt 2015 12:53
Wat een verhaal ... fijn dat je haar tot steun kon zijn en de weg gewezen hebt naar de professionele hulpverlening , en dat dit haar heel goed heeft gedaan .

groet Greet


Bette  
28 mrt 2015 13:03
Dat zijn mooie ervaringen. Fijn dat je al deze dingen kon doen René.
Nooit spijt dat je er mee gestopt bent?
Groeten van Bette.
_





_
Handyman  
28 mrt 2015 13:09
Leef jouw leven en geef wat je te geven hebt...het ontvangen kan nog wel eens obstakel opleveren.......HANDYMAN :grin:

Benneke  
28 mrt 2015 13:44
Verhalen uit de praktijk René, zijn de beste verhalen, daar kan geen leerboek tegen op.

Een groet van Benneke
_





_
Redone  
28 mrt 2015 14:05
Ze zijn er, mensen met een echte gaven, helaas te veel kwakzalvers, mooi verhaal René!

Ofsen  
28 mrt 2015 14:12
dank allemaal. Bette. na 20 jaar vond ik het genoeg. zeker toen er veel dingen door kwamen over ziekten en dood. Inderdaad teveel kwakzalvers die mensen uitbaten voor geld. ik heb nooit wat gevraagd. hier regent het al de hele dag. mooi weekend.
_





_
LindaKay.1  
28 mrt 2015 15:56
Wat je al niet hoort wat er gebeurd(e) bij de nonnen gelukkig heeft ze het geuit en heb je haar kunnen doorverwijzen . Zelf 11 jaar op een nonnenschool gezeten de meeste waren lief . :grin:

Bepbakker  
28 mrt 2015 19:50
Wat fijn Rene dat je deze ervaring met ons wilt delen.Er zijn maar heel weinig mensen die deze gave echt hebben.Je moet een zuivere ziel zijn
voor je uitgekozen wordt om dit werk op aarde te mogen doen.En uit je reactie over het verhaal van Jezus waarin je zegt hem graag te willen ontmoeten en je uithaalt naar alle charlatans heb ik begrepen dat jij voor dit werk uitgekozen bent.Ook begrijp ik dat je er op een gegeven moment mee opgehouden bent want het is inderdaad heel zwaar. Ook wens ik je fijne weken op je vakantie in Frankrijk hartelijke groeten Bep Bakker
_





_
Ofsen  
29 mrt 2015 13:17
dank je wel Bep. Frankrijk, warmte, zal een uitkomst zijn voor Marlika met haar reuma. in dat 'vak" kom je mooie dingen tegen maar ook heel veel ellende van mensen. en soms moet je gewoon stoppen en het aan anderen over laten. Cath. inderdaad, als je geen hulp zoekt tast het je fysiek en geestelijk aan. met dit verhaal, zie je, hoe liefdevol men 'boven' is door eerst mijn auto te laten ratelen, zodat ze al wat voorbereidt is dat helderziendheid blijkbaar toch bestaat en mij dan richting Heilige Land Stichting stuurt. ik vond het een van mijn mooie waarnemingen die ik mocht doen, altijd in dienst van een persoon. Dank voor jullie belangstelling en reactie.

Hera  
29 mrt 2015 22:55
en toen ik je verhaal uit had slaakte ik ( zoals vaak bij jou) een diepe zucht. het greep me weer en boeide - ook al het idee dat je haar zo heb t kunnen helpen. Wat mooi weer René.
_





_
Ofsen  
30 mrt 2015 11:54
dank je wel Hera. ik hoop dat het beter met je gaat. groet.

Jeanneke1  
30 mrt 2015 20:58
Geweldig voor haar René ze had hulp nodig en een luisterend oor, dat alleen doet al heel veel, mooi dat je haar de goede weg op hebt geholpen......gr.Jeanne
_





_
Ofsen  
31 mrt 2015 12:21
dank je Jeanne. in mijn 'praktijk' viel het me vaak op dat mediums soms zelfs voor doktertje spelen. waar halen ze het lef vandaan. als ik het hoorde sprak ik ze er ook op aan en vertelde dat doorverwijzen een plicht was.