Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bos en Heemtuin
23 oktober 2019 09:25

Montecassiono Benedictijnen kl...
19 oktober 2019 11:29

Xandra Reemer
16 oktober 2019 11:40

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Geertje935 om 17:21
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door inemaartje om 17:21
_
Inemaartje Online

Door sippy om 17:19
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door moontje om 17:17
_
Moontje Online

Door Rosalina42 om 17:16
_
Rosalina42 Online

Door erker om 17:15
_
Nieuwe Reactie geplaatst

Door eliza10 om 17:11
_
Eliza10 Online

Door Geertje935 om 17:11
_
Geertje935 Online





_

Andere artikelen



De Dierenhemel



Het is haast donker als ik de besneeuwde polder inrijd naar een boerderij. Ik word al opgewacht door Josefien van 11 jaar die met een klein verdrietig stemmetje mij op kantoor heeft gebeld.


De boerin blijft in haar leunstoel zitten en wij gaan samen op de grond en leunen tegen de oude leren bank. Twee meter van ons af, in een grote mand, ligt een zwaar hijgende hond, die ook nog heel erg doof is. Boris is zijn naam en ze heeft aan mij gevraagd om te kijken wat hem mankeert en of ik hem beter kan maken. Volgens de boer is er iets met zijn darmen.

‘Weet je Josefien, alleen artsen kunnen iemand beter maken en geen helderzienden. Wij kunnen wel vaak pijn een tijdje verzachten of soms krijg ik door wat er aan de hand is. Ik sluit mijn ogen en vraag Boris telepathisch om naar ons toe te komen. Telepathisch betekent, via gedachten golven een vraag stellen of iets zeggen. Hij is immers haast helemaal doof, dus doe ik het zo.’

Ze kijkt me met grote ogen aan, maar ze heeft een kinderlijk vertrouwen in me. Alleen de Friese klok tikt. Na enkele minuten hoor ik de boerin vol ongeloof ‘jeetje’ zeggen. Marjolein grijpt mijn hand, haar mond staat vol verbazing open. Boris komt kreunend en rochelend overeind en wankelt naar ons toe. Zijn oude ogen kijken me bedroefd aan. Als hij bij me is, streel ik hem over zijn kop en pak hem voorzichtig beet, kantel het dier en laat het tussen ons in liggen. ‘Josefien, leg je handen maar heel losjes hier op zijn zij. Door jouw warmte en liefde zal hij langzaam weer in slaap vallen en rustig worden. Ik sluit mijn ogen, leg mijn handen op zijn kop en probeer er achter te komen wat hem mankeert. Samen zijn we sterker.’

De boerin gaat op haar stoel verzitten en Boris heeft allang zijn ogen weer gesloten en ligt zachtjes te rochelen. Misschien waren het vier of vijf minuten als ik mijn ogen open. Ze kijkt me met grote ogen aan. ‘Hij is helemaal rustig en hijgt niet zo erg meer,’ zegt ze verbaasd.

‘Ik heb doorgekregen dat het niet aan zijn darmen ligt en zijn rug is gewoon oud, waardoor hij moeilijk loopt. Zijn longen zijn niet sterk meer. Boris is 15 jaar en omgerekend naar mensen leeftijd is hij dus 105 jaar, dus stokoud. Hij is op, hij vindt het genoeg geweest en hij wil naar zijn vriendin. Ik geloof dat ik Dania hoorde.’ De boerin snikt achter ons en Josefien kijkt me met ontzag aan. ‘Ze heet Diana en was ook een hond van ons en die is vorig jaar vlak na oma overleden en ik mis oma maar ze is niet dood en ze is in de hemel en ik heb haar wel vier keer gezien toen ik in bed lag en ze was heel mooi en niet meer die oude oma en ik heb ook één keer Diana gezien,’ ratelt ze achter elkaar.

‘Dus, als iemand overgaat, zo noemen wij dat, komt hij in een sfeer terecht waar je weer verder leeft en die sfeer noem jij de hemel. Ook dieren die overgaan, gaan dus naar een sfeer waar ze verder leven, want niets gaat verloren. Ze gaan dus bijvoorbeeld naar de honden hemel of de dieren hemel. Kunnen we dat zo zeggen.’ Ze knikt en haar lippen beginnen zacht te beven bij het idee dat ze ook Boris kwijt raakt.

‘Leg je handen eens in die van mij.’ Ze gaat op haar knieën zitten en legt haar kleine handen in die van mij. ‘Ik voel warmte en een beetje elektrisch,’ zegt ze. ‘Diezelfde warmte heb jij net aan Boris gegeven. Hij was er altijd voor jullie. En als je ziek was, kwam hij naar je toe. Hij troostte je en ging bij je liggen.’ Ze knikt heftig en heeft geen woorden.

‘Boris kan echt niet meer. Hij wil naar Diana toe, naar die sfeer waar hij geen pijn meer heeft en waar hij vrolijk met zijn vriendinnetje weer kan rennen. Diana kan hij vaak zien, iets wat de meeste mensen niet kunnen. Omdat jullie zo verdrietig zijn, durft hij eigenlijk nog niet over te gaan.’ Haar handjes trillen en er glijdt langzaam een traan over een wang. De boerin hoor ik slikken. ‘Zouden jullie net zoveel liefde terug kunnen geven aan Boris, als hij al die jaren aan jullie gegeven heeft. En zou je vol liefde kunnen zeggen: ‘Ga maar Boris, ga maar naar Diana. Wij zullen altijd van je blijven houden. Je hoeft het niet hardop te zeggen, doe het maar in je hoofd.’

Haar betraande ogen kijken naar de hond, die lichtjes, rustig ligt te rochelen. Ze legt trillende handen op zijn zij en zegt met wat verstikte stem: ‘Ga maar Boris en dank je wel voor alles en ik heb toch een foto van jou en ook van Diana en kom je nog een keer langs zo dat ik je kan zien.’ Voordat het kind helemaal in tranen uitbarst begin ik tegen haar te praten.

‘Dat wat je nu doet is zo liefdevol en het maakt hem blij en weet je, voordat hij over gaat, komt hij zeker afscheid van je nemen. Ik denk dat hij door Diana wordt opgehaald en dan rennen ze samen door naar de dieren hemel. Dan is hij weer gelukkig en heeft geen pijn meer.’ ‘Ja, oma is ook gelukkig in de hemel met opa,’ zegt ze met betraande ogen.

Vier dagen later gaat ’s morgens vroeg op kantoor de telefoon. Josefien is aan de lijn.

‘Meneer, gisteren morgen is Boris dood gegaan en heeft mijn vader hem in een deken gewikkeld en in de stal gelegd en vanmiddag gaan we hem hier begraven en vannacht heeft hij afscheid van me genomen net voordat ik in slaap viel en hij was opeens in mijn kamer en hij was helemaal niet ziek meer en Diana was bij hem en ze sprongen van blijdschap heen en weer toen ze zagen dat ik nog niet sliep. Ze gingen even samen zitten kijken naar me zodat ik ze heel goed kon zien en dat was zo mooi en even later opeens werden ze steeds smaller en losten ze langzaam op en maar Boris heeft afscheid van me genomen zoals u hebt gezegd,’ eindigt ze snikkend.

‘Dat is echt liefdevol van Boris en Diana dat ze nog even naar je toe kwamen. Fijn toch dat hij geen pijn meer heeft en gelukkig is?' Ik hoor alleen een diepe zucht en dan zegt ze met trillende stem:

‘Ze gaan toch echt naar de dieren hemel. Die bestaat toch echt.’

‘Josefien, je hebt oma en Diana al een keer gezien. Niemand gaat verloren en Boris is nu samen met Diana in de dieren hemel.’

‘Echt waar. Net als oma en opa in de mensen hemel?’

‘Echt waar Josefien.’

BZW – De naam van het kind heb ik willekeurig gekozen. In 1998 stopte ik definitief met dit werk.





Geplaatst op 31 januari 2015 12:41 en 2982 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Charissa46  
31 jan 2015 12:57
Wat een ontroerend verhaal René..... Ikzelf heb eens meegemaakt dat een persoon waar ik veel van hield overleed...Ik vroeg aan de mensen die bij hem waren hoe laat hij overleden was...zo ongeveer half vier in de middag zeiden ze...nu was mij op gevallen dat er in de namiddag een duif op de rand van mijn balkon kwam zitten...en maar naar binnen bleef kijken....ik keek en kreeg een vreemd gevoel.... toen ik pas goed met aandacht gekeken had vloog hij weg. Achteraf heb ik lopen denken...het zal toch niet, dat diegene waar ik zoveel van hield mij gedag kwam zeggen.....Maar dat kan ook zomaar een hersenspinsel zijn....maar ik moet er toch af en toe aan denken.

Fijne dag nog,
Charissa

Bette  
31 jan 2015 13:26
Een mooi verhaal en wat is het toch moeilijk om afscheid te nemen,niet alleen van mensen waar je van houdt,maar ook van de dieren die dagelijks om je heen zijn,zeker voor zo,n jong meisje,maar ze had er gelukkig vrede mee.
_





_
LindaKay.1  
31 jan 2015 16:01
René wat weer een bijzondere gebeurtenis ,maar zo 'n hemel als jij schetst kan er bij mij niet in. Geloof wel dat er iets is maar kan het niet beschriven .
En REné en Charissa bij ons kwam er een witte duif aanvliegen toen er een overlijdings bericht van mijn lievelingstante in de bus viel . ze noemde zich een witte duif door haar haar :grin: De duif kwam daarna vaak langs en maakte leuke toeren in de lucht en kwam soms binnen eten . heb een foto met wat vreemde kleurtjes om zijn koppie

Bepbakker  
31 jan 2015 17:20
wat is dit mooi Rene'je hebt dit zo treffend beschreven ik denk dat het eindelijk bij de mensen door gaat dringen dat dood niet dood is maar een stap verder in ons eeuwigdurend leven.Ik heb jarenlang een vrijgezellen oom verzorgd, na de dood van zijn zuster met wie hij samenwoonde.Na de dood van die oom stonden wij met zijn vieren in de gang van het ziekenhuis en ik heb het alleen gehoord zijn overleden zuster stond naast me en zij bedankt beppie bedankt beppie ze stond te dansen van blijdschap omdat haar broer nu bij haar was.Ik keek het clubje rond en dacht dit zien en horen jullie niet dit was alleen voor mij bedoeld het was een prachtige ervaring hartelijke groeten van Bep Bakker
_





_
Gedichtje.1  
31 jan 2015 19:29
Prachtig beschreven Ofsen, en fijn dat je weer een stukje echte werkelijkheid hier deelt.

groetjes van gedichtje

Fortana  
31 jan 2015 19:33
mooi verhaal,mijn zus is eerverledenjaar overleden,telepatisch heeft ze mij bedankt voor ze overleed voor de goede zorgen,ik hoorde het haar zeggen.

tevens heb ik haar een keer in een droom gezien en ze was aan het cruisen zei ze en toen ik haar ook eens vroeg af ze terug wilde naar de aarde begon ze hard te huilen zielig.
_





_
Benneke  
31 jan 2015 20:33
Een ontroerend verhaal René, mooi en meeslepend geschreven.

Een groet van Benneke

Ofsen  
01 feb 2015 11:41
Charissa. leuke reactie van je. je weet het maar nooit, want tussen hemel en aarde is er nog zoveel te ontdekken. Bette. zo in de loop der tijd van ons leven hebben we veel afscheid moeten nemen. helaas is het leven zo. maar vaak is het echt zwaar. Linda. het kind was van zeer gelovige ouders die zondags de bijbel voorlazen. in hun Bijbel staat dat niemand verloren gaat. Het kind wilde een speciale hemel en ik ging daar in mee zodat ze wat nog zou komen, minder zwaar zou vinden. ook dat was mijn taak. Bep. dank voor je mooie ervaring die je met ons deelt. na het overlijden van mijn oudste zus, is ze nog 3 keer langs gekomen. dat verzachtte voor mij de pijn van haar jonge overgaan. Fortana. wat mooi dat je zus dat deed. een mooie herinnering die diep in je hart wordt bewaard. Ben. het was een van de mooiste ervaringen in dat neven 'beroep' wat ik mocht meemaken. Dank allemaal en mooie zondag nog.
_





_
Bellahelena  
01 feb 2015 12:35
Ppff..nou René, de tranen over mijn wangen hoor. Wat een prachtig verhaal en wat mooi!!!
Het afscheid is vaak voor iedereen zwaar, maar wat heb je het mooi gedaan met dat kleine meisje..Het vertrouwen dat het allemaal goed komt..
Dank je wel voor het delen!
Lieve groet en een mooie zondag voor jullie!
Bella

Ofsen  
01 feb 2015 13:21
dank Bella. leuk dat je er was. hoop dat alles goed gaat met je. mooie zondag nog.
_





_
Suzie123  
01 feb 2015 18:20
Wat fijn Rene dat je dat kon doen, best jammer dat je bent gestopt toch. Ik weet ook zeker dat er meer is ..... Groetjes, Suus

Jeanneke1  
01 feb 2015 22:43
Wat een triest maar ook mooi verhaal René, en wat een geruststelling om te aanvaarden dat dieren ook kunnen hemelen,mooi om te lezen .....gr.Jeanne
_





_
Ofsen  
02 feb 2015 11:47
Cath. helaas zijn er voor de 'gewone' mensen nog geen contacten met de andere kant. grote helderzienden, zoals Gerard Croiset, Jean Dixon, Edgar Ceace, Porfessor ten Have, allen reeds over en nog maar niet te spreken van vele andere mediums, hebben wonderbaarlijke uitspraken gedaan over Gene Zijde. Ceace is een fenomeen met 30 duizend waarnemingen die in Amerika door heel wat wetenschappers zijn onderzocht en waar ze totaal geen verklaring voor hadden maar alleen konden bestempelen als, het moet waar zijn. Ik denk dat de afgedwaalde en boosaardigheid mensheid door hun houding nog steeds niet in staat zijn om de opening te scheppen tussen aarde en GZ, maar die er voor duizenden serieuze mediums wel is. inderdaad is deze gave heel belastend omdat het niet altijd rozengeur en maneschijn is, verre van dat. dank voor je reactie.

UniqueColour  
09 feb 2015 22:56
Zie dit verhaal nu pas.
Het ontroerde me en veel herinneringen aan honden die bij mij zijn gestorven kwamen boven.
Af en toe komen ze terug in mijn dromen en voel en ruik ik hen gewoon, maar ik ben me niet bewust van een gave en geniet die momenten en koester zo'n droom dan enkele dagen.

LG Lijdia
_





_
Ofsen  
10 feb 2015 12:17
dank je Lijdia. we hebben haast allemaal te maken gehad met het overlijden van een dierbaar dier. ook wij denken nog vaak aan de laatste, omdat wij nu langs nog steeds het zelfde meer wandelen waar we toen ook met de hond kwamen.