Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bos en Heemtuin
23 oktober 2019 09:25

Montecassiono Benedictijnen kl...
19 oktober 2019 11:29

Xandra Reemer
16 oktober 2019 11:40

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door jeanneke1 om 17:09
_
Jeanneke1 Online

Door NicolaasP om 17:08
_
NicolaasP Online

Door ruudriekje om 17:07
_
Ruudriekje Online

Door erker om 17:07
_
Erker Online

Door Ries1950 om 17:06
_
Ries1950 Online

Door Wibootje om 17:02
_
Wibootje Online

Door peetieq om 16:59
_
Peetieq Online

Door Elzet55 om 16:56
_
Elzet55 Online





_

Andere artikelen



Berlijnse Muur



BZW - buiten zintuigelijke waarneming.

Het is half augustus1989. Ik ben net thuis gekomen. Iedereen is al naar bed. Ik neem een koude chocomel, de hond gaat tegen me aanliggen. Het was een lange dag, ik word moe en zak langzaam onderuit.


Ik sta opeens in een sprookjesachtige wereld. De bloemen, bomen, gras en lichtglooiende hellingen, het dal, worden beschenen door een licht dat geen zon is maar alles omvat. Mijn hele wezen is doortrokken van een ongekende liefde, harmonie en rust. De schoonheid van kleuren en vibraties van volgens mij energie, zijn niet in aardse woorden te vatten. Met een schok realiseer ik mij dat ik uitgetreden ben. Als ik als medium beredeneer waarom ik dit fraais mag zien, concludeer ik dat er iets bijzonders op me af komt en dat ik dat mag of moet uitdragen aan iemand die er naar verlangd. Na die conclusie flits een gezicht van een vrouw in mijn innerlijk. Even later is het beeld van het onaardse landschap verdwenen en sta ik vanaf honderd meter naar een muur te kijken. Vreemd, ik herken gelijk de Berlijnse muur omdat ik het combineer met het gezicht van een kennis, een Oostduitse.

Er zijn geen Vopo’s, geen mensen, geen wagens en gebouwen te zien, alleen de muur. Langzaam zie ik hoe de muur afbrokkelt. Het begint in het midden en er ontstaat een groot gat dat steeds groter wordt. Delen van de muur vallen om, hier en daar ontploffen in de grond landmijnen want grote brokken beton rollen de DDR in en op het veld. De hele muur dondert in elkaar en de stad daar achter is goed te zien. De DDR muur is gevallen. Ik ben sprakeloos en voor ik het besef zit ik weer op de bank en sla mijn ogen op. De hond kijkt me met een schuine kop aan. We gaan samen even buiten wandelen en ondertussen laat ik de beelden nog even innerlijk voorbij glijden.

Ik laat de waarneming enkele dagen tot me doordringen. Op de radio, TV en in kranten wordt er geen enkele mededeling over gedaan, maar ik weet als paragnost dat dit niet zo maar tot me kwam. Op een middag bel ik haar. Ik vertel haar wat ik gezien heb en dat ik vermoed dat de muur zal vallen en Oost en West herenigd zullen worden. Wanneer, dat weet ik niet. Het blijft stil aan de lijn. De schok is blijkbaar te groot, want als het waar is wat ik gezien heb, dan kan ze haar ouders eindelijk in de armen sluiten. Dan reageert ze. Haar stem is afwijzend koel. ‘Omdat we vrienden zijn, je iets van mijn leven kent, ben je die avond door vermoeidheid gaan fantaseren en heb je dingen gezien die je voor mij wilt zien maar die nooit zullen gebeuren. Je kunt ook te ver gaan. Je hebt me ontzettend gekwetst.’ Ik hoor een klik, de verbinding is verbroken.

Op 9 november 1989 valt de Berlijnse muur definitief. De nieuwslezer van Tagesschau meldt dat de DDR de grens opent. Door die radio uitzending gaan duizenden Oostduitsers naar de grens, de grenswachten wisten niet wat ze moesten doen, maar om 23.52 uur zien de burgers dat de slagbomen omhoog gaan, de Vopo’s zich terugtrekken en ze onbekommerd zonder geweervuur de grens over kunnen. Het gaat als een lopend vuurtje door de DDR en de dagen daarna trekken tienduizenden burgers en stinkende Trabantjes West Berlijn binnen, de vrijheid tegemoet, los van het juk dat ze zo lang heeft geknecht.

De andere morgen rinkelt de telefoon op kantoor. Mijn rechterhand verbindt me door. Aan de lijn is mijn kennis uit de DDR. Ze schreeuwt haast door de telefoon. ‘René, je voorspelling is uitgekomen. Ik wist het wel, ik heb altijd op jouw waarnemingen vertrouwd. Daar bewonder ik je voor. Ik ga vanmiddag met een Concorde vanaf Schiphol naar Berlijn. Mijn ouders wachten mij daar op. Dank je wel. Ik heb altijd in je geloofd.’

In 1998 ben ik definitief gestopt met het paranormale werk.







Geplaatst op 13 december 2014 12:23 en 2393 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
DeHans.1  
13 dec 2014 14:02
Ongrijpbare dingen zijn dat hè René ? , die waarnemingen, en absoluut niet te beredeneren, ik heb het weer met interesse gelezen.

Fijn weekend, Hans.

LindaKay.1  
13 dec 2014 14:44
Heel bijzonder en met belangstelling gelezen ,ze geloofde je zei ze .... maar eerst effe niet
_





_
Benneke  
13 dec 2014 14:58
Het ;ijkt mij niet altijd fijn om dingen in de toekomst te "Zien" René. Een vraag, als je stopte met je paranormale werk, stoppen dan ook de waarnemingen? Kan je dat zelf beslissen.

Een groet van Benneke

Ofsen  
13 dec 2014 15:18
dank allemaal. Ben. na 20 jaar vond ik het zat. ik zei tegen mijn gids dat ik er mee ging stoppen. ik kreeg geen antwoord, maar 2 maanden later was ik bij iemand die een virtuoos was op bandstemmen. in die sessie vroeg ik naar mijn gids. ik kreeg antwoord terug dat mijn gids een sfeer hoger was gekomen en dat daardoor op mijn besluit door hem niet meer kon worden gereageerd. op dat moment sloot ik definitief mijn werk af. ik deed dat werk alleen maar als iemand tegenover mij zit of bij mij thuis kwam met iets. dus toen ik geen afspraken meer deed of optredens, zwakte mijn gaven ook steeds meer af. het was gewoon een tijd dat ik dat mocht en moest doen en daarna werd mijn keuze gerespecteerd. Dank voor jullie reacties.
_





_
Bepbakker  
13 dec 2014 19:03
Wat fijn Rene''dat je dit met ons wilde delen, het is mensen eigen om eerst zien en dan geloven daarom vind ik dit heel moedig dat je erover wilde schrijven. Ga door om je ervaringen te delen met ons.Zo worden de mensen zich meer bewust van de sferen en draag je op deze manier toch je steentje bij aan het bewustzijnsproces van je lezers. hartelijke groeten van Bep Bakker

Gribou---Greet  
13 dec 2014 19:25
Bijzonder verhaal !!

groet Greet
_





_
Gedichtje.1  
13 dec 2014 20:27
Fijn dat je dit met ons gedeeld hebt, Ofsen!!

hartelijke groetjes van Gedichtje

Kortekee  
13 dec 2014 21:27
Bijzonder om te lezen hoe dit allemaal gaat.
Jammer (voor mij) dat je dit werk niet meer doet.
Je weet wel waarom....
_





_
Ofsen  
14 dec 2014 11:58
dank allemaal. ik zal proberen uit te leggen hoe het werkt. ik krijg beelden binnen via psychometrie, dus aan de hand van een voorwerp van iemand of gewoon als iemand voor me zit. begeleidt wordt een medium vaak door een entiteit, dus iemand die overleden is en als een soort 'engel' bij je is om je te helpen. toen ik er genoeg van had, dit gebeurde na een jaar van waarnemingen alleen maar van dood, kanker, ziekten, zelfmoord, vond ik het wel genoeg en zei tegen 'gene zijde' ik stop er mee. ik heb mijn best gedaan. blijkbaar was 'men' het daar mee eens. het gebeurde vermoedelijk ook in een periode dat mijn gids mij los liet. toen ik er achter kwam dat hij voor mij onbereikbaar was, liet ik het mediumschap gelijk varen. ik behandelde dus niets meer. je moet om heel goed te kunnen zien en voelen in dat circuit blijven meespelen anders verzwakt je gave. door afstand te doen, niet meer mee te doen, zwakte mijn gave af. ik had genoeg gedaan.
in het gewone leven zag ik nooit wat, alleen als mensen mij dat vroegen en dat is maar goed ook. je zou er toch gek van worden als je iemand ziet of tegenover je hebt en dan alles ziet van die persoon. mijn omgeving, familie, vonden het allemaal prima en waren niet bij mijn waarnemingen betrokken. ik sprak er ook zelden met hen over. mooie zondag nog.