Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Bos en Heemtuin
23 oktober 2019 09:25

Montecassiono Benedictijnen kl...
19 oktober 2019 11:29

Xandra Reemer
16 oktober 2019 11:40

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door elvira om 18:15
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door gwfharderwijk om 18:12
_
Gwfharderwijk Online

Door kiekjes om 18:12
_
Kiekjes Online

Door aard om 18:11
_
Aard Online

Door elvira om 18:10
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 18:09
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 18:08
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elvira om 18:08
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Bedoeínen in de Sahara


In duizend en ťťn nacht even Oosters gekleed

Hurghada. Rode Zee. We gaan met patrouillewagens diep de woestijn in naar een nederzetting van de bedoeïnen.


Als we over de kronkelende weg langs alle hotels rijden, zien we aan de rechterkant in het woestijngedeelte enkele quad’s rijden. Het zijn driewielige motoren die moeiteloos door het woestijnzand ploeteren en worden bestuurd door toeristen onder begeleiding van een gids. Het eeuwige zand ligt in artistieke waaiervormige patronen op de toppen van de heuvels.
Een eenzame verweerde rots, als zijnde een goden straf uit lang vervlogen tijden staat eenzaam in het zand. In het midden van de rots is een smekende, brullende koeienkop te zien.

We stoppen even bij een kom waarin een kleine karavaan ligt te rusten en kamelen wat uitgeblust op de grond liggen. Het is 35 graden. Verder rijdend gaan de wagens opeens de snelheid opvoeren en razen we een steile zand heuvel op. De wielen klauwen zich in het metersdikke zand. De motoren brullen, roet vermengt zich met de dampende hitte en de vierwielaandrijving kraakt in de tandwielen. Op de helft slaan de motoren af en zuigt het zand de wielen vast. Een half uur later zijn we bij de Bedoeïenen, een vrolijk volk, gehuld in dikke kleding. Onder een langgerekte open hut met bladerdak krijgen we mierzoete thee.

Daarna beklimmen we een dromedaris en rijden een kleine 200 meter. Vrouwen bakken wat later een soort brood of pannenkoek op een platte steen. Het vuur wordt steeds aangevuld met gedroogde geitenkeutels die met de hand wordt toegevoegd. Met diezelfde hand wordt de koek omgedraaid en als we een stukje mogen proeven via diezelfde keutel hand, wil niemand het. De vrouw lacht en we zien dat de tandarts in de Sahara nog geen praktijk geopend heeft.

Even over zessen is de omgeving in de greep van de inktzwarte duisternis. De zandduinen lichten wat op, maar voor de rest is het een spookachtig geheel, terwijl de temperatuur terug gegaan is naar 20 graden. We krijgen een diner onder het bladerdak. De maaltijd is door twee wagens aangevoerd vanuit een hotel. Na een uurtje, even verderop, vreten hongerige vlammen aan opgeworpen droge takken van een kampvuur en wordt de omgeving verlicht.

De bedoeïenen, alleen mannen, vangen aan met een eentonige zang en dans die wij allemaal, al snel oppakken. Al dansend, schouder aan schouder, in een monotoon ritme, lijkt het of de geesten van de Sahara bezit van ons hebben genomen. We raken in een soort trance. Voeten doen automatisch die passen die we in een minuut hebben aangeleerd, terwijl het hoofd licht naar beneden blijft gebogen en het ritme van de woorden door ons alleen maar neuriënd wordt weergegeven. Als ze de klanken dieper en luider laten horen, de trommels harder gaan roffelen, onze schoenen het zand geselen, schreeuwt het opperhoofd luid: Tree Too Wan Ziero.
Alles eindigt met een keiharde klap op de trommel. Vuur knettert, vlammen laaien even op en tegen de zandduinen lijken zwarte demonen te ontstaan door de weerschijn van het vuur.
De laatste tonen weerkaatsen echoënd weg tegen de nu donkere heuvels, waarvan het Universum boven ons niet onderdoet voor het duister rondom ons, want het is inktzwart. Onze kurkdroge tongen worden even later gelaafd met mierzoete thee.

Op de stikdonkere terugweg, boven op een heuvel, zien we duizenden sterren flonkeren. Het is alsof de Hemelschare ons bewaakt en hier en daar schiet een vallende ster als teken dat wensen in stilte mogen worden geformuleerd. Als we verder rijden, op lager terrein, zijn alle sterren opeens verdwenen. Hoe we ook kijken, ze komen niet meer terug en zijn alleen te zien op die bergtop.
Aan de rand van de woestijn stoppen we bij een sprookjesachtig gebouw. Het is een burcht uit Duizend en één Nacht. De galerij is geplaveid met marmer. De winkeltjes staan vol souvenirs en op de achtergrond klinkt Arabische muziek. Buikdanseressen schuiven verleidelijk over de vloer. We schuiven aan een tafeltje en krijgen een heerlijk drankje te drinken. Ze pakken ons in Oosterse kledij en ik krijg een Fez op mijn bol.

Een uurtje blijven we. We zien een paardenshow, vervaarlijk optreden met sabels en messen en een wervelende dansshow van beeldschone Arabische danseresjes. Een danser met een wijde jurk om zijn lichaam draait meer dan 20 minuten in de rondte en zijn gewaad maakt steeds nieuwe vormen aan tijdens het draaien. Het is ons onbegrijpelijk dat de man niet duizelig wordt. Als we daarna in de patrouillewagens langs een lint van sprookjesachtige, gekleurde hotels rijden, vliegt een zwerm witte Ibissen richting Rode Zee. De hemel is inktzwart, maar overal is licht.
Als we bij het hotel worden afgezet, zijn we hondsmoe en duiken gelijk in bed.

Het is een mooie afsluiting van een warme week in Hurghada aan de diepblauwe Rode Zee.

Februari 1999



Quad's razen door het mulle Sahara zand


zand zand en nog eens zand


even pauze midden in de woestijn


koeken bakken op een stenen plaat


pleisterplaats tussen zand duinen










Klik hier en bekijk het volledige fotoboek.





Geplaatst op 16 maart 2013 14:48 en 3043 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Minhamientje.1  
16 mrt 2013 16:02
Wat een belevenis was dat ! Foto 9 vind ik heel leuk en apart met rechts van jou dat mensje dat de zandheuvel op rent! Leuk reisverslag René met mooie foto's! :grin:

Agaaths-weblog.1  
16 mrt 2013 16:35
Prachtig Rene, mooie foto's en de mooiste is foto 12. Zelf zou ik deze reis nooit maken, te heet en teveel zand :grin:, da's dus niets voor mij. Zet mij maar in een mooie Engelse tuin, dan ben ik in mijn element. Jullie komen uit indië en da;s andere koek, mooi artikel , li gr agaath
_





_
Antonios47.1  
16 mrt 2013 17:18
Wat een prachtige ervaring in de woestijn, hoe de mensen leven daar.
Heel mooi verslag van het bezoek aan de Bedoeínen in de Sahara.
Ja aan zand geen tekort daar.
Zo ook de prachtige foto,s van deze tocht.
En koekhappen maar niet gedaan als alles met dezelfde hand wordt gedaan.
Mooi Reisverslag René
Groetjes Anton..

Gribou---Greet  
16 mrt 2013 19:25
Geweldig ..... wat een prachtig verhaal en foto's !
Was toch wel aardig van die mevr. dat jullie een stukje van de koek mochten proeven , dat jullie het niet wilden dat begrijp ik .
' t was maar een kort stukje op de dromedaris of is 200 meter zo door het zand lang genoeg ?
groet Greet

_





_
Hera  
16 mrt 2013 22:00
Oh René even een diepe zucht. Ik stelde mij voor even in dat zand te lopen, nou meer strompelen denk ik. Wat zal dat zwaar zijn.Wat is dit mooi - zowel verhaal als de fotoś.

Gooilander  
16 mrt 2013 23:02
Dag Rene,

Prachtig die vlotte stijl waarmee je alles beschrijft. Ik heb vanavond zitten tobben om een paar zinnetjes begrijpbaar op een wenblog te zetten.

Ik neem mijn hoed voor je af.

groet
Frans
_





_
Ofsen  
17 mrt 2013 12:43
hallo allemaal. het was een belevenis die dag om in de hete woestijn rond te banjeren. op zich viel de hitte wel mee in februari maar in juli aug zit het tegen de 50 graden aan. tijdens het rijden koelde de rijwind alles af want wij zaten onder flapperend canvas achter in. de bedoeïnen waren echt hartelijk. zo'n zandheuvel kon je echt niet tot de top klimmen. het zand zoog je een halve meter naar beneden. je kunt aan foto 4 zien hoe die vrouw moest zwoegen om naar boven ge komen en na 4 meter gaf ze het op. mooie zondag nog.

Ofsen  
17 mrt 2013 14:24
Cath. dit was 8 dagen even er tussen uit naar de zon. en er was flinke zon. ik moet zeggen dat hoe ouder ik word hoe minder ik tegen die hitte kan. 25 tot 28 graden vind ik tegenwoordig warm zat. ja als Hus niet wilt, zul je alleen of met vriendin moeten stappen en dat doe je ook, toch. Marlika en ik gaan altijd samen op pad. in de sahara zie en maak je de gekste dingen mee en natuurlijk hebben de gidsen daar een grote hand in. vind Egypte nu, 6 uur vliegen, te ver. 2,5 uur vind ik nu zat.
_





_
Evdh.1  
17 mrt 2013 16:23
Mooi verslag en mooie foto's René, ben ook in Hurghada geweest, maar een weekje en heb ook de safari gedaan, best wel e.e.a. herkenbaar, maar ook veel niet, wel prachtige foto's gemaakt,
fijne zondag nog

Ofsen  
17 mrt 2013 17:19
dank je Evelien. in de loop der jaren zal er veel verandert zijn, ook natuurlijk die safari's en in de stad en bij de hotels.
_





_
Gina46.1  
18 mrt 2013 11:14
Hallo Rene wat een mooie foto's zeg en die koek had ik ook niet geproefd hoor.Maar zoals vaker een mooi verhaal en uitleg groet van Gina :grin:

Ofsen  
18 mrt 2013 12:08
dank je wel Gina.
_





_
Lia25  
18 mrt 2013 16:49
Mooi verslag heb je er van gemaakt Renè..en wat een mooie foto`s,die karavaan prachtig om te zien,lijkt me mooi om die zandduinen te zien..prachtige reis was dat zeker

Groetjes Li@

Ofsen  
18 mrt 2013 16:55
Lia. die zandduinen waren een imposant gezicht. en door de wind worden de patronen steeds anders. het was wel aardig warm daar. in juli moet je er niet zijn want dan is het tussen de 48 en 55 graden. dank voor je reactie.
_





_
Gooilander  
19 mrt 2013 16:56
Dag Rene,

Heb je ook een weblog over je ervaringen bij de Marine? Die wil ik ook graag lezen.

vriendelijke groet
Frans

Ofsen  
19 mrt 2013 17:04
Frans. nee, die ervaringen heb ik niet in een weblog.
_





_
Tharisis  
23 mrt 2013 16:48
Betoverend reisverslag, René!
Voor mij een welhaast onwerkelijke wereld...
Sommige foto's zijn zo schitterend, zoals 3, 7, 8 en een paar in 't fotoboek. (Kom later het hele fotoboek nog even bekijken!)
:grin: Toos

Ofsen  
23 mrt 2013 17:05
dank je Toos. mooi weekend.
_





_
Gast  24 mrt 2013 14:11
Die staat nog steeds op mijn verlanglijstje, vriend. Dus laat ik die zeker staan na het lezen van dit verhaal. De mooiste foto vind ik die van de versteende, geschuurde natuurformatie. Dag dag, Marianne BG

Ofsen  
24 mrt 2013 16:05
met je zeker doen Marianne. zeker in deze tijd is het erg goedkoop, want Egypte heeft geld nodig en in die streek zijn er geen onlusten. houd in je achterhoofd v.w.b. het weer betreft, april en mei en sept okt nov de beste tijd.
_