Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Mijmeringen
Alles wat rondom gebeurt
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


gepensioneerd. auteur roman's



Mijn Profiel

Ofsen
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Paus mobielen Vaticaan Musea Rome
12 oktober 2019 10:54

Gobi Beer
09 oktober 2019 09:57

Rome Vaticaan museum
05 oktober 2019 11:23

Eiland Bliek
02 oktober 2019 13:35

Cruise Aalsmeer zwevende tuin...
28 september 2019 12:59




Fotoboeken

Nog geen foto's toegevoegd.






Weblog Vrienden


Nog geen weblog vrienden toegevoegd.



Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Popke60 om 02:57
_
Popke60 Online

Door inemaartje om 02:56
_
Inemaartje Online

Door jjacqueline om 02:42
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door jjacqueline om 01:55
_
Jjacqueline Online

Door Lieke53 om 00:58
_
Lieke53 Online

Door inemaartje om 00:56
_
Inemaartje Online

Door Keesvi om 00:56
_
Keesvi Online

Door elvira om 00:33
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



Pokke Dag


mijn dikke Mercedes naar de klote

Soms kan een dag gewoon de wet van Murphy worden.
Die pokkedag, een woensdag, toen ik nog werkte, schoot me opeens te binnen.


Om half negen trek ik mijn jas aan en hoor in de woonkamer de telefoon over gaan. Ik loop naar binnen en neem hem aan. ‘Ofsen, met F. Heb verdomme mijn dikke Mercedes naar de klote gereden tegen de vangrails van de afrit. Kon er geen moer aan doen, het was nog glad van het opvriezen. In april notabene. Jij bent nog thuis. Kun je mij op de afrit richting den Haag oppikken.’ Tien minuten later rem ik voorzichtig op de afrit en pik hem op. Ik breng hem naar zijn bedrijf in den Haag en rij door naar het Laakkwartier, naar de eerste klant.

Na het aanbellen hoor ik voetstappen. De deur gaat open. De man kijkt me aan. Dan vernauwen zijn ogen zich. Hij stapt naar voren en haalt met zijn rechtervuist naar me uit. Ik ben deze buurt gewend en ik had al in zijn ogen gezien dat er iets totaal mis was met mijn verschijning. Drie seconden later ligt hij met zijn neus tegen de muur van de gang, arm op de rug en zeg ik zo vriendelijk mogelijk: ‘ook goedemorgen, mijn naam is Ofsen, assurantiën.’ Dan laat ik hem los. Judo komt soms goed van pas. Hij biedt zijn verontschuldigen aan en stottert dat ik exact lijk op die zak van een reclasseringsambtenaar van zijn zoon.

De zon is wat waterig doorgekomen als ik richting Loosduinen rij. Een klant van mij heeft daar een enorme houten cafetaria, maar als ik er aan kom is van die tent niets te zien. Het is totaal afgebrand en daarnaast staat ook een zwaar beschadigde wagen. Blijkbaar hebben die twee met elkaar te maken. Ik rij naar zijn huisadres dat vlak in de buurt is. Daar hoor ik dat er ’s nachts een achtervolging heeft plaats gevonden. Het had te maken met drugs. De criminelen waren de macht over het stuur verloren en knalden op de koffietent waardoor er brand uit brak. De kapotte wagen was van een nog onbekend persoon en stond daar gewoon geparkeerd. Ik vul de nodige formulieren in en bel de maatschappij voor expertise.

Verder over Monster richting de Hoek om uiteindelijk in Vlaardingen aan te komen. Een grote relatie van mij die sta caravans bouwt is van plan een kleine truck te kopen. Hij wil krediet en de balansen liggen klaar. Als ik bij het bedrijf aankom, tref ik geen personeel en ook de twee directeuren niet. Wel politie voor de deur. Ik rij er langs en rij naar de flat van één van de directeuren. Ik tref een vrouw aan in tranen. ‘Twee man personeel zijn opgepakt en zitten sinds vannacht vast. Het blijkt dat de twee gestolen wagens van nieuwe chassisnummers hebben voorzien en ze steeds over de grens naar Polen hebben gereden. Ze gebruikten het gereedschap van het bedrijf. De beide directeuren die van niets wisten werden ook gehoord.’

De volgende klant is in Rijswijk. Onderweg ga ik eerst een broodje eten. In Rijswijk aangekomen moet ik voor het stoplicht wachten. Ik zie veel schoolkinderen die blijkbaar naar huis lopen om te gaan eten. Een zware zandwagen steekt de kruising over. In een flits zie ik een jong meisje over straat, over het zebrapad rennen. Ze schijnt haast te hebben, let niet op het verkeer, niet op de zandwagen en even later zie ik hoe een uitsteeksel van de laadbak haar hoofd raakt. Ze wordt met een ruk achterover gesmeten.
Ik krijg van schrik een klap in mijn maag, verman me en geef gas. Ik rem vlak voor het liggende meisje op het kruispunt. Een man houdt verderop de zandwagen aan. Ik kniel naast het meisje neer. Mijn hart staat stil. Mijn emoties nemen de overhand. De schedel van het meisje ligt open en een deel van haar hersenen liggen er uit. Een politieagente helpt me even later overeind. Ik duizel en zie hoe een vrouw gillend bij het meisje neerknielt. In het busje van de politie vertel ik wat ik heb gezien. Bij de volgende klant in Wateringen, een filmregisseuse, krijg ik koffie en vertel mijn verhaal. Ook zij is geschokt en slaat de handen voor haar mond.

De volgende klanten zijn autodealers waar ik wat besprekingen mee heb dat fors uitloopt. Ik bel naar huis en zeg dat ik niet thuis kom eten. Ik eet wel wat in den Haag. Na het eten kom ik bij de gepensioneerde vice admiraal aan in Scheveningen. Als twee marinemannen het over de zee hebben, is een uur zo om. Na dat uur moet ik echt weg, schud hem de hand en rijd naar de volgende klant vlakbij Kijkduin.

Pal voor de deur staat een ziekenwagen. Mijn klant, een oude voetbal coach ligt op de brancard. ‘Handel het maar met J. af,’ zegt hij. ’ Ik ben van de trap afgelazerd. Enne Ofsen, niet aan haar komen hoor.’ Zijn nu wat pijnlijke lach buldert nog na als hij de ambulance in wordt gezet. Zij van 66 is een heerlijk humoristisch mens. We drinken koffie, zij verteld ondertussen hoe hij de trap af donderde en ik regel hun zaken.

Zowaar, de wet van Murphy is bij de laatste drie klanten niet van toepassing. De zaken worden snel geregeld en tegen half tien rijd ik weer richting huis. Als ik langs het spoor richting Staatsspoor rij twinkelen de lichtjes van de dames van plezier mij al tegemoet. Twee vrachtwagens voor mij veroorzaken een file waardoor ik moet stoppen. Ergens, rechts, uit het niets, flits iets mijn kant op, trekt de deur open en een gekromd lichaam van een jonge vrouw springt in de wagen. Ze bukt en maakt zich zo klein mogelijk. Ze gilt: ‘Verraad me niet. Die rotzak heeft me in elkaar geslagen. Ik haat hem die vuile ploert. Ik wil niet terug. Alsjeblief rij verder en breng me desnoods bij een politiebureau.’ Ik hoor de wanhoop in haar stem, kijk naar de gekromde gestalte en constateer alleen maar dat de jonge vrouw waarschijnlijk een vrouwtje van plezier is. Banden gillen buiten over het asfalt. Een grote rode Chevrolet trekt zich niets van het verkeer aan en scheurt langs alle stilstaande wagens richting Rijswijkseplein. ‘Rode Chevrolet, komt je dat bekend voor,’ zeg ik tegen het meisje. ‘Ja,’ kreunt ze, ‘dat is die ploert. Breng me alsjeblieft naar mijn ouders in Rotterdam,’ snikt ze.

‘Natuurlijk mevrouw,’ zeg ik gekscherend. ‘Buiten de stad, tarief is dan wat hoger.’ Ze reageert niet van de angst en noemt de straat waar haar ouders wonen. Als we de Hoornbrug bij Rijswijk passeren laat ik haar rechtop zitten. Zo nu en dan snikt ze. ‘Dank u wel dat u mij wilt brengen,’ zegt ze zacht.
'Wel onbeschoft van me, maar ik ben zo bang.'
'Geef niet, ik breng je wel, rustig maar er rijdt niets achter ons.'
‘Sorry dat ik u lastig val. Ik haat hem, hij heeft mij met valse beloften achter het raam gezet en sloeg me het huis door als ik niet wilde. Ik ben het nou zat.’ ‘Hoe heet je?’ ‘Mimi, maar mijn echt naam is Sofie.’ Ze trilt en ik heb medelijden met haar.

Als we langs Blijdorp rijden wijst ze me de weg. Tien minuten later stapt ze voor de deur van haar ouders uit. Ik blijf even wachten tot ze naar binnen stapt. Ze zwaait als de deur open gaat en als die weer dicht gaat trek ik op en rij richting Blijdorp. Het is tegen elf uur als ik de snelweg opdraai. Ik zet de radio aan. De laatste tonen van een liedje rollen de wagen binnen. Even later komt een nieuwe song. Nou ja zeg, het wordt steeds doller.

‘Zij dronk ranja uit een rietje, mijn Sophietje, op een Amsterdams terras,’ schalt het uit de boxen.






Geplaatst op 28 maart 2012 16:04 en 3190 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Franslj.1  
28 mrt 2012 17:01
Hopelijk was dit de enige 'murphy-dag' in je leven, René... 'Normaal' maken dit 10 personen in een week nog niet mee..

Groet.. franslj.

Ofsen  
28 mrt 2012 17:11
frans. zo extreem is het nooit meer geweest, maar langs de weg hoor en zie je erg veel.
_





_
Morgaine.1  
28 mrt 2012 17:24
jeetje Rene , hoeveel kan een mens aan als je dit op 1 dag mee maakt en van dat meisje , vreselijk. Wat fijn dat je nu kunt genieten van je vrije tijd en van reizen en gewoon de dingen doen die jij en marlika fijn vinden.
Liefs morgaine

Marianne  
28 mrt 2012 17:49
Dát was een druk dagje..
_





_
Mamsie  
28 mrt 2012 18:20
Zo René, dat was me het dagje wel!
Zag mijn geboorte plaats ook nog voorbij komen (Monster)
Gelukkig is het nu wat rustiger voor je.

Groetjes Joke

Hera  
28 mrt 2012 18:56
Allemachtig, dat is nog zacht uitgedrukt zeg... alles op 1 dag, je zou er gestoord van worden .. offe...?????
Ja als je langs de weg zit maak je natuurlijk best wel vaak iets mee...

_





_
Leidje.1  
28 mrt 2012 19:23
Mijn god, ik zou terplekke in een lach en in een huilbui zijn uitgebarsten. (van de zenuwen)
En na dat ongeluk van het meisje was ik lina rekta naar huis gereden.
Sorry baas, morgen weer een dag.
Liefs Leidie

Lia25  
28 mrt 2012 20:29
Hopelijk heb je dit niet te dikwijls meegemaakt Renè.. wat een dag..

Groetjes Lia
_





_
Zjxprc  
28 mrt 2012 20:34
Je hebt de wet van Murphy, te simpel, dus jij maakt er een extreme dag van.
Geniet daarom nu van je vrije tijd en doe de dingen die jij en Marlika fijn vinden.

Gr. Aad

Agaaths-weblog.1  
29 mrt 2012 15:41
Een rondje Denhaag en omstreken, wel leuk dat ik vanmorgen urenlang datzelfde rondje gemaakt hebt bij Woningnet Haaglanden maar dan om een huis te zoeken. De hele weg was voor mij goed te volgen, dat was wat vroeger als je verzekeringsagent was en er ook nog geld aan de deur opgehaald werd, maar dat is tegenwoordig wel anders. Je maakt wat mee in zo'n stad, morgen zal ik daar de buurt eens even onveilig maken :grin:Het waren wel lange dagen zo te lezen, fijn dat je nu kunt genieten, misschien gaan we morgen wel even naar de nieuwe Intratuin in Zevenhuizen of het wordt Scheveningen als het niet te koud is, li gr agaath
_





_
Ofsen  
29 mrt 2012 16:01
morgaine. 30 jaar langs de weg kom je wat tegen. dit was een extreme dag. mamsie. in monster kwam ik regelmatig en ook in de omliggende westland plaatsen. Hera. ik deed veel zaken met 2e hands autozaken en ook veel dealers. dan maak je wat mee waar veel mensen totaal geen idee van hebben. gokken. pooiers. wapens. dieven. ik ben zo allemaal tegen gekomen. Leidje. dat kind was een vreselijke schok. ik hoor die moeder nog gillen. Linda riep ze. dat was de tweede schok. oudste dochter heet ook Linda. maar je moet door. ik had nog zoveel te doen die dag. ik was eigen baas met een assurantiekantoor. ben dat weekend met het gezin even in een huisje in de Ardennen gegaan. Lia.25. gelukkig was die dag de eerste en de laatste met zoveel ellende inéén. Aad. we genieten hoor. soms schieten oude dingen opeens weer te binnen. Agaath. er is zoveel veranderd in den haag. veel oudbouw is nu vernieuwd vooral in de buurt van de Hoefkade en omstreken. Intratuin moet je doen. echt de grootste van heel nederland daar in Zevenhuizen. prachtig ingericht. vroeger werkte ik van 9 uur tot 's avonds meestal half 11. 25 jaar lang. dus heb ik 5 jaar eerder voor mijn 65e de zaak verkocht. ik was het zat. Dank allemaal voor jullie reactie.

Korenwolf49  
29 mrt 2012 16:34
Wat een hevig verhaal Rene om echt nooit meer te vergeten dat dit allemaal op een dag kan gebeuren.........


Wiel...
_





_
Ofsen  
29 mrt 2012 16:45
ha die Wiel. nee dit vergeet je niet. het kwam zo maar weer in mijn gedachten. dank voor je reactie.

Ofsen  
30 mrt 2012 11:28
Catharina. Freek was een groot bakkersbedrijf in Zoetermeer en een persoonlijke kennis van me in de loop der jaren. groet.
_





_
Gast  30 mrt 2012 11:43
Catharina hier, Freek begrijp ik natuurlijk wel, gewoon toeval.....maar bedenk waar de houten cafetaria was in Loosduinen, daar gewoond in 2 verschillende periodes, jaren 50 en 70.

je maakt wat mee in zo'n beroep . dan moet je wel een mannetje weten te staan en...dat kon jij wel. marineman toch

Ofsen  
30 mrt 2012 12:23
kan niet meer op de naam komen van die straat waar dat eethuis stond. in de buurt van die molen. in die oude lage eengezinswoninkjes, ze staan er nog, vlakbij de afslag naar Monster/Westland, was een rijschool gevestigd. in 1962 ben ik bij hem begonnen met rijlessen. in één keer geslaagd. kostte toen f. 3. per les. :grin: ha ha moet je nu komen. als je 30 jaar met autohandelaren zaken doet kom je de gekste types/klanten tegen. ja marineman. onderzeedienst waalhaven rotterdam. telegrafist/kikvorsman.
_





_
Suzie123  
30 mrt 2012 19:04
René, dat was één dag van je werk? Ik zou jaren nodig hebben om het te verwerken, jemig ik dacht eerst dat je een boze droom aan het vertellen was !!! Pfffffff, groetjes en een vooral rustig weekend gewenst !!! Suus.

Minhamientje.1  
30 mrt 2012 22:02
Ik hoop niet dat al je dagen er zo uit zien, één zo'n murphy dag is wel genoeg voor de rest van je leven... :grin:
_





_
Ofsen  
31 mrt 2012 16:44
suzie.Joke. bedankt. er waren wel meer voorvallen maar niet zo extreem. zal er een keer stap voor stap over schrijven. Cath. ja de Willem III straat langs het water. even verderop ging de weg naar rechts, links was een verkoop plaats sta caravans. daarachter was die tent. mooie weekend allemaal.